Drie dagen heeft hij ons gezelschap gehouden.
Zowel op ooghoogte in de heg als boven in de eik, bungelend aan een blad.
De Grote Beer, nog niet eerder gezien, dus heel blij.
Z'n linker voelspriet (veer) ontbrak.
Nog een laatste landing op de broekspijp, even fladderen en weg was hij.
Om niet meer terug te keren.
Een week later zagen we een Grote Beer in de Weerribben.
Het lijkt alsof daar de rechterveer ontbreekt.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)